Wi-Fi “Hack”

Φέτος το χειμώνα ήμασταν με την ομάδα σκι πολλές φορές στην Βουλγαρία και συγκεκριμένα στο Bansko για αγώνες αλλά και για προπόνηση.

Μια φορά είχα φέρει το laptop (που τότε δεν ήταν δικό μου, το είχα δανειστεί μόνο για εκείνο το Σαβ/κύριακο] για να δούμε ταινίες με τους φίλους μου, κυρίως για την παρέα και όχι τόσο για προσωπικό “όφελος” π.χ. blogging. Στο ισόγειο όμως του ξενοδοχείου είχε δωρεάν WiFi. Χαρήκαμε όλοι, λίγο internet ποτέ δεν βλάπτει κανέναν. Ε σκεφτήκαμε θα μπούμε λίγο msn να δούμε ποιός είναι online κάνα hi5 [μερικοί από την παρέα είχαν] και γενικά χαβαλές.

Anyway, ανοίγω το WiFi στο laptop να βρω το δίκτυο και δεν το έβρισκε. Πάω στη ρεσεψιόν και της λέω “Είδα ότι έχετε δωρέαν WiFi, μπορείτε να ενεργοποιήσετε το router?”. Μου λέει “Ναι εγώ το βλέπω ανοιχτό” και άλλα τέτια, δεν ήξερε αυτή και πολλά πράματα. Μετά τις 3 φορές που πηγα-ήρθα από το σαλόνι στη ρεσεψιόν το κατάλαβε και το άνοιξε, επιτέλους! Λέμε όλοι άντε ωραία internet! Μόνο που και εδώ είχαμε πρόβλημα. Το router δεν έδινε IP. Sigh. Πάω (για 4η φορά) στη ρεσεψιόν και της λέω “Ξέρετε, το Wi-Fi δεν λειτουργεί γιατί το router σας δεν δίνει αυτόματα IP, δηλαδή DHCP.” Με κοιτάει με ένα ύφος “OMG WTF?!” και μου λέει ότι δεν ξέρει, φωνάζει τον manager αλλά ούτε και αυτός ήξερε. Damn στο τετράγωνο είπαμε όλοι.

Ε, και μετά μου ήρθε η ιδέα (σαν o geek/κομπουτεράκιας της παρέας) να κάνω pings σε τυχαίες IPs αλλά τις πιό συχνές, δηλαδή 192.168.1.2 κλπ. Δοκίμασα όλα τα 192.168.1.* αλλά δεν έβρισκε ποτέ απόκριση και τα pings όλο έκανα data miss ή κάπως έτσι. Έτοιμος να τα παρατήσω βάζω 192.168.2.1 και ξαφνικά δούλεψε! Ανοίγω κατευθείαν Firefox και βάζω την IP. Και μου εμφανίζετε η καταπληκτική σελίδα του router του ξενοδοχείου. Όλου του δικτύου του ξενοδοχείου. Όχι μόνο το public WiFi αλλά και του backend content, δηλαδή εταιρικό δίκτυο. Μόνο που ήταν στα βουλγάρικα. Sigh again. Λογικά όμως το πρώτο πεδίο είναι username και το δεύτερο password. Δοκιμάζω το κλασσικό admin/admin και μπήκα κατευθείαν (λόγω τύχης βέβαια) στο δίκτυο του ξενοδοχείου.

Η ειρωνεία ήταν ότι έβλεπα τους υπάλληλους γύρω στα 10 μέτρα μακριά να δουλεύουν (ή παίζαν πασίεντζα?) και να χαίρονται ενώ εγώ μπορούσα μέσα από το Attached Devices να τους κάνω ban. Lol. Βασικά μπορούσα να κάνω τα πάντα μέσα στο router και το δίκτυο. Να αλλάξω IPs, να βάλω Firewalls, να τους κάνω ban, να βάλω MAC addressing και τέλος αυτό που χρειαζόμουν. DHCP Enable. Πατάω το κουμπί μετά save (περίεργο είχε όντως save) και προσευχόμουν να μη δει τίποτα κάνας τεχνικός και με αρχίσουν μετά… Τεσπά, μάλλον επειδή είχαν αυτοί DHCP off, δεν δούλευε το δικό τους εταιρικό network για να στείλουν αρχεία το ένα PC στο άλλο, ενώ οι υπόλοιποι guest users στο σαλόνι θα είχαν επιτέλους δωρεάν internets.

Mετά προσπαθούσα να βρω το router του ADSL γιατί μέχρι τώρα ήμουν στο WiFi-LAN router. Το βρήκα αλλά εκεί δεν είχαν τα συνηθισμένα usernames/passwords. Sigh. Και ήθελα να το δω και αυτό.

***Θα πείτε πιο το νόημα αυτού του post, θα πω δεν ξέρω! Απλά ήθελα να γράψω ότι κατάφερα με επιμονή (IP address) και με λίγη τύχη (username/password) να “hackέψω” (σιγά το hacking) ένα δίκτυο άγνωστο σε εμένα.***